13.Piątek

Polsko! lecz ciebie błyskotkami łudzą! Pawiem narodów byłaś i papugą; A teraz jesteś służebnicą cudzą — Choć wiem, że słowa te nie zadrżą długo W sercu — gdzie nie trwa myśl nawet godziny: Mówię — bom smutny — i sam pełen winy! Przeklnij! — lecz ciebie przepędzi ma dusza, Jak Eumenida przez wężowe rózgi. Boś ty, jedyny syn Prometeusza — Sęp ci wyjada nie serce — lecz mózgi. Choć Muzę moją w twojej krwi zaszargam, Sięgnę do wnętrza twych trzew — i zatargam. Szczęknij z boleści i przeklinaj syna! Lecz wiedz — że ręka przekleństw, wyciągnięta Nade mną — zwinie się w łęk jak gadzina, I z ramion ci się odkruszy zeschnięta! I w proch ją czarne szatany rozchwycą; Bo nie masz władzy przekląć — niewolnico!!! —