ESKİ ŞARKILAR

ESKİ ŞARKILAR Beton kesiliyor dilimin ucundan; Her söze başladığımda kanıyor sessizliğim. Sustuğum her kelime kanıyor içimde. Cesaret edip de konuşamıyorum; Sanki sesim, boğazımda zincire vurulmuş bir çığlık. Elvedayım bu gece, Gözlerimde sessiz bir yas, Ruhumda titreyen bir yalnızlık var. Bir meyhanecim bile yok… Sızımı şarap kadehlerine boşaltsın, Karanlığın koynuna sarılsın acım. Oysa ben, bir köşede unutulmuş eski şarkılar gibiyim, Sözleri yarım kalmış, bestespi kimsenin diline uğramayan… Dönülmez akşamın ufkuna kaçtım biraz, Rüzgârın kucağında sürüklendim bilinmezlere. İhanetler soluklanıyorum, Her nefesim bir hançer, her anım bir yıkım. Gözlerim uzaklara daldıkça, İçimde parçalanan umutların ağırlığı çöküyor. Senin en güzel yerine benziyordu toprak, O yüzden içindeyim ben; Her adımda seni kokluyor, Her düşüşümde sana gömülüyorum. Bazen insanı öldüren şey; Duyulmayan bir söz, Tutulmayan bir el, Ve geriye bırakılan suskunlukmuş. Gökhan DÖNMEZ