HARİS - KALIPLAR

KALIPLAR Kendimi ararken kaybettim, Gücü gösteriş zannettim, Beni sokmaya çalıştıkları kalıplara, Gözümü kırpmadan atlayan bendim. Kimi zaman çocuk, kimi zaman genç, Kimi zaman abi, kimi zaman kardeş, Kimi zaman oğul, kimi zaman hain leş, Acaba olabilecek miyim güzel bir eş. Her zaman kalıplara sığmaya çalıştım, Çoğu zaman o kalıplarda sıkıştım, Bazı zamanlar o kalıbı dolduramadım, Sanırım sevdiklerime hep yetersiz kaldım. Dert, tasa, hep bunlarla kendimi büyük gördüm, Tecrübelerimi kendimden büyük gördüm, Onları hep kafamda sürekli ördüm, Ama ben sanırım çoğu zaman kendime kördüm. Her şey çözülür, bir çıkar bul, Çocukken nasıldı peki bu kul, Nasıl kırılır kalıplar, hadi çabuk bul, Kendine ulaşman lazım biraz durul. Her şey çözülür, bir çıkar bul, Çocukken nasıldı peki bu kul, Nasıl kırılır kalıplar, hadi çabuk bul, Kendine ulaşman lazım biraz durul. Sinirlerim bana engel değil, Ve tabi bana büyük bir güç de değil, Sesim gür, bakışlarım korkutucu, Yeter gerçekten bu bir marifet değil. Benim mi bu yazdığım kelimeler, Benimse bu zamana kadar neredeydiler, Kendimle yalnız kalmam gerekmiş, Yoksa nasıl dökülecekti bu cümleler. Her şeyi sakince ele almalı, Bi düşünülmeli tartılmalı, Hemen herkese kurulmamalı, Bu huylar bu kalpten hemen atılmalı. Yoksa sevdiklerime zarar veriyorum, Sözlerimle değil üslubumla zedeliyorum, Aslında dobralık kötü bişey değil, Sanırım hep üslubumdan kaybediyorum. Her şey çözülür, bir çıkar bul, Çocukken nasıldı peki bu kul, Nasıl kırılır kalıplar, hadi çabuk bul, Kendine ulaşman lazım biraz durul. Her şey çözülür, bir çıkar bul, Çocukken nasıldı peki bu kul, Nasıl kırılır kalıplar, hadi çabuk bul, Kendine ulaşman lazım biraz durul.