Islak Bardaklar #2

Masada bir iz kaldı Sen gidince gece uzadı Bardağın kenarında dudak Bende aynı yara, aynı tadı Cebimde buruşuk bir not Üstünde adın, yarım cümle Sokağın başında rüzgâr Döndü de değdi yüzüme Bir yudum daha, içimden Geçmiyor bu eski sızı Kadeh vurdukça masaya Düşüyor kalbimin izi İçim yanar, içim yanar Adın kalır, gecem karar İçim yanar, içim yanar Bu şehirde sensiz duvar İçim yanar, içim yanar Bir kelime, bin yıl kadar İçim yanar, içim yanar Dön de gel, yetsin bu zarar Ocakta çay unutulmuş Soba gibi soğuk evimiz Kıyıda köşede kalmış Eski bir sevda sözü biz Komşu kapıyı çalmadı Ben de açmadım kimseye Aynaya baktım, yüzümde Senin bıraktığın hece Bir yudum daha, içimden Geçmiyor bu eski sızı Kadeh vurdukça masaya Düşüyor kalbimin izi İçim yanar, içim yanar Adın kalır, gecem karar İçim yanar, içim yanar Bu şehirde sensiz duvar İçim yanar, içim yanar Bir kelime, bin yıl kadar İçim yanar, içim yanar Dön de gel, yetsin bu zarar Şimdi yağmur vuruyor Teneke çatıya ağır ağır Ben senden kalan gölgede Bir ömür gibi kalırım Ne kapım açık ne yolum Ne de içimde bahar var Bu gönül, kırık bir fincan Her dokunuşta dağılır İçim yanar, içim yanar Adın kalır, gecem karar İçim yanar, içim yanar Bu şehirde sensiz duvar İçim yanar, içim yanar Bir kelime, bin yıl kadar İçim yanar, içim yanar Dön de gel, yetsin bu zarar