Daha dün gibi okul bahçesi,
Bir sevdanın ilk hecesi.
Yıllar geçti aradan, ne bir ses ne bir nefes,
Başka hayatlar yaşadık, sanki bir kafes.
Derken bir gün, ansızın, sokakta bir bakış,
Dondu zaman, durdu yürek, o bildik yakış.
Sen bir el, ben bir el, ama gözler tanıdık,
Mazi canlandı o an, ruhumuzla barıştık.
Yüzünde çizgiler var, saçında aklar,
Senin de yüreğinde gizli sırlar yatar.
Söylesem mi, sussam mı? Bilmedim o an,
Ne "Merhaba" çıktı, ne bir "Nasılsın" "Nerdesin" "Ne zaman"
Oysa ne çok şey vardı, anlatacak geçmişten,
O masum sevgimizden, o içten gülüşten.
Sustu diller, konuştu o eski yaralar,
Bize dar geldi o an, kocaman karalar.
