İşte

söz:cey sözler: Gönlüm orada, sen yine de bulamazsan iste; Görmesem de gözünü, yine de tanırım bu sisten. Ulaşmasa da doyuma, dolmuştur kesin listen; Alınmadım ama alışmaya başladım bu gidişten. Sorma bana; sağ çıkar mı gönlüm bu inişten? Çok acıtsa da ders almaya yakınlaştım bu işten. Bundan sonra yormam kalbi, kaçarım bu girişten; Duy diye anlatmıyorum da, sen yine de bil işte. Denedim pek çok kere, taşıyamadım yükü sanki; Yürümeye çalıştım ve az kaldı kalmaya sakin. Sen anlattın, ben dinledim; alışmıştım inanmaya, Alıştım çünkü alışmasam az kalırdı sürem baya. Yol alırız belki bir gün, belki bugün sanmıştım; Ben seni sevsem de sen sevmemeye alışmıştın. Ama yine de benim gönlüm bir tek o gün yanmıştı; Yarama tuz bastım ama tuz, yaramı sarmıştı. Bir çiçekle yol aldım ve de hiçbir yerde olandım; Bakma şimdi halime, ben felek ile dolandım. Senin yıkmaya çalıştığını ben usanmadan onardım; Yanımda var olandın ve gidişlerle yorandın. Ölseydim de ne sen ne aşkın gönlüme girseydi; Gönül laftan anlamazdı ama keşke o gün direnseydi. Bir gün olacak olanlarla yaşanmayanları bilseydim; Karşıma çıkan aşk meleğinden, çıkmamasını dileseydim.