Luna - Punkt Nemo [PL Version]

Istnieje na oceanie miejsce, które jest bliższe gwiazdom niż lądowi. Punkt Nemo – punkt niedostępności. To tam uciekam, gdy świat staje się zbyt głośny, a relacje zbyt powierzchowne. Moja samotność nie jest słabością; to moja wolność, której nikt nie może mi odebrać. ​Tworzę w ciszy, hartuję w ogniu, trwam w błękitnym blasku. ​Zanurz się w moją otchłań. Tekst: [Verse 1] W głębi błękitu, gdzie wzrok nie sięga, Samotność oplata mnie jak gruba wstęga. Stoję na środku wielkiej otchłani, Wszyscy są obcy, wszyscy nieznani. Gdzieś na mapie świata mały to punkcik, Mych uczuć i myśli cichy zakątek. Od lądu dzielą mnie tysiące mil, Szukam w ciszy spokojnych chwil. Nikogo nie widzę na horyzoncie, Zostaję sama na tym morskim froncie. Fale uderzają o serca ściany, Świat dookoła jest nieubłagany. Jestem jak wyspa, której nie ma wcale, Ukryta głęboko pod każdą z fal stale. Nikt nie dopłynie, nikt nie odnajdzie, Zwłaszcza gdy słońce za horyzont zajdzie. ​ [Chorus] Jestem jak Punkt Nemo, z dala od ludzi, Nic mnie tu nigdy nie męczy, nie nudzi. Najdalszy kraniec ziemskiego istnienia, Miejsce ucieczki i zapomnienia. Tylko gwiazdy wciąż jasno tu świecą, Gdy lata i dni tak samotnie mi lecą. Sama dyktuję tu prawo przetrwania, To moja wolność, nie do odebrania. [Verse 2] Zbędne pytania i wasze projekty, W mojej przestrzeni to martwe obiekty. ​Wrzucam na dno fałszywe relacje, Nie chcę ich na swego życia trasie. Nauczyłam się, łez już nie ronić, w świecie co umarł w bezkresnej toni. Ludzka obecność to tylko wspomnienie, Tu odnajduję swe ukojenie. Nie szukaj mnie w tłumie, tam nie pasuje, Bateria zbyt szybko się wyczerpuje. Mało jest rzeczy, które mnie łamie, Jestem lustrem prawdy, gdy każdy kłamie. Moja natura to wzburzona woda, Której nikomu nigdy nie szkoda. Trwam niewzruszona w swym oddaleniu, W błękitnym blasku i w ciemnym cieniu. ​ [Chorus] Jestem jak Punkt Nemo, z dala od ludzi, Nic mnie tu nigdy nie męczy, nie nudzi. Najdalszy kraniec ziemskiego istnienia, Miejsce ucieczki i zapomnienia. Tylko gwiazdy wciąż jasno tu świecą, Gdy lata i dni tak samotnie mi lecą. Sama dyktuję tu prawo przetrwania, To moja wolność, nie do odebrania. ​ [Bridge] Gdzieś tam u góry są kosmiczne stacje, To jedyne bliskie mi teraz relacje. Kosmos jest bliżej niż sucha ziemia, W punkcie, gdzie nie ma już nic do stracenia. [Chorus] Jestem jak Punkt Nemo, z dala od ludzi, Nic mnie tu nigdy nie męczy, nie nudzi. Najdalszy kraniec ziemskiego istnienia, Miejsce ucieczki i zapomnienia. Tylko gwiazdy wciąż jasno tu świecą, Gdy lata i dni tak samotnie mi lecą. Sama dyktuję tu prawo przetrwania, To moja wolność, nie do odebrania. [Chorus] Jestem jak Punkt Nemo, z dala od ludzi, Nic mnie tu nigdy nie męczy, nie nudzi. Najdalszy kraniec ziemskiego istnienia, Miejsce ucieczki i zapomnienia. Tylko gwiazdy wciąż jasno tu świecą, Gdy lata i dni tak samotnie mi lecą. Sama dyktuję tu prawo przetrwania, To moja wolność, nie do odebrania.