Mula sa Wala

“Mula sa Wala” (Verse 1) Nakikita mo lang siya, tahimik na naglilinis Sa sulok ng mundo na tila walang pumapansin Basurahan ang hawak, sahig ang kausap Pero di mo alam, dati siyang may pangarap Sa bansang iniwan, may pangalan siyang dala May titulo, may kwento, may buhay na buo na sana Pero pinili niyang bitawan ang lahat Para sa bukas na di pa sigurado ang sagot (Pre-Chorus) Hindi niya ikinuwento ang bawat sakripisyo Ang bawat luha sa likod ng kanyang ngiti (Chorus) Mula sa wala, nagsimula muli Sa malamig na umaga, pilit bumabangon lagi Pagod ang kamay, pero di sumusuko Dahil may umaasa sa kanya sa malayo Sa bawat punas ng sahig at dingding Mga pangarap niya’y pilit binubuo pa rin Tahimik man ang laban na kanyang tinatahak Para sa mahal niya, lahat ay kakayanin niya’t haharap (Verse 2) Iniwan ang pamilya, yakap na pamilyar Mga gabing may kwentuhan, ngayo’y alaala na lang Sa banyagang lupa, siya’y nag-iisa Kausap ang lamig, at lungkot na di makita Mga gabing di makatulog sa pangungulila Tahimik na dasal, sana’y kayanin pa Kahit walang palakpak, walang nakakakita Patuloy siyang lumalaban, kahit hirap na hirap na (Bridge) Kung makita mo siya, huwag basta husgahan Bawat pawis niya’y may lalim na pinanggalingan Hindi lahat ng bayani may pangalan o medalya May iba, naglilinis lang… pero buong mundo ang pasan niya (Chorus – Reprise) Mula sa wala, unti-unting bumabangon Sa bawat sakit, may pag-asa pa ring baon Hindi man madali ang kanyang dinadaanan Pagmamahal ang lakas sa bawat hakbang (Outro) Kaya sa bawat taong iyong madadaanan Na tahimik lang na gumagawa ng paraan Alalahanin mo—may kwento silang tinatago Na minsan nilang winasak ang sarili… Para lang may mabuo… para sa mga minamahal nila