„Pierwsza zima”

Bo są chwile, kiedy się tęskni jeszcze bardziej. „Pierwsza zima” wyk. Kabaret hrAbi, Artur Andrus sł. Artur Andrus muz. Łukasz Pietsch Chmury tu teraz szarobure, I świat nie pachnie jeszcze bzem, Myśląc o Tobie patrzę w górę, Dlaczego? Czy ja wiem? Chmury na wiosnę były gładsze, Pytanie tylko jedno mam, Kiedy za Tobą w górę patrzę: Jak Ci tam? Bo może trzeba mieć nadzieję, I wyobrazić sobie może, Że jakieś „tam”, gdzieś tam istnieje? I że Ci nie najgorzej? I że tam latasz samolotem, Bo tutaj nie latałaś wcale, Uganiasz się za śmiesznym kotem, I masz tam recitale. I że tam bardziej pachnie bez, I że tam jakoś lżej na duszy, I że się znalazł siwy pies, Który się tutaj zawieruszył. A tutaj się przegląda zdjęcia, I właśnie przyszła pierwsza zima, Sięga się po „Małego Księcia”, Bo tam się Twoje zdjęcie trzyma. Tu się o Tobie mówi stale, Tak jakbyś nie zniknęła stąd, Może to głupio zabrzmi, ale Wesołych Świąt. A jeśli tam się dobrze bawisz, Daj znać, że już wystarczy łez, Potrąć pianistę w jakiś klawisz, Umówmy się, że w des.