Ptak

Słowa i muzyka dell_dellik + AI Na kablu nad ulicą siedział ptak Czarny punkt na tle porannych chmur Patrzył długo, jakby znał mój plan Jakby wiedział, dokąd idę znów Zatrzymałem się — on też I w tej ciszy, bez słów Usłyszałem coś znajomego Jak echo własnych snów Nie powiedział nic na głos A jednak wszystko wiem Każde jego krótkie „krak” Brzmi jak myśl ukryta we mnie gdzieś Ten ptak zna moje myśli Czyta je jak otwartą księgę Niesie je dalej w ciszy Zanim zdążę je zatrzymać w sobie Ten ptak zna moje myśli I rozrzuca je nad miastem A ja stoję między ludźmi Jakbym mówił wszystko naraz… przypadkiem Ktoś się śmieje obok mnie Ktoś powtarza dziwny zwrot Słowa brzmią znajomo zbyt Jakby ktoś je wyrwał stąd Patrzę w górę — krąży znów Cień przesuwa się po dniu I już nie wiem, czy to ptak Czy mój głos wracający tu Chcę odwrócić wzrok i iść Zgubić go gdzieś wśród spraw Ale czuję jego ruch Jakby siedział we mnie, nie wśród traw Ten ptak zna moje myśli... Ten ptak zna moje myśli... Może nigdy nie odleciał Może zawsze był tu gdzieś Może to, co chowam w sobie Samo chce usłyszane być Może każdy z nas ma w sobie Taki głos, co nie chce spać I nieważne jak go uciszysz On i tak zacznie grać On zna moje myśli Już nie uciekam, już wiem To, co chowam w środku Wraca i buduje mnie On zna moje myśli Więc uczę się zmieniać ich bieg Zanim polecą za daleko I wrócą do mnie jak cień Na pustym kablu kołysał się wiatr Jakby jeszcze przed chwilą siedziało tam coś cichego co znało mnie lepiej niż ja sam co znało mnie lepiej niż ja sam