Son Kadeh

O’ydu seni bana anlatan; Gözlerini, saçını ve gülüşünü. Sakin ve usulca dinledim onu, Sanki karşımda duruyor gibiydin. Hayali toz pembe olsa da o an, Karşımda kanlı canlı gibiydin. Öyle şirin bahsediyordu ki senden; Her cümlede yeniden aşık oluyordum sana. Pas geçmedi elbet dış güzelliğini, Oysa ben hiç umursamadım; Aradığım o değildi, anlatamadım ona. Lakin bitince son cümlesi, Görmek istedim o melek yüzlü kadını. Sona yaklaşınca seni o anlatışı; Bir daraldım, bir gerildim aniden... Sanki seni hiç göremeyecek gibiydim. Öyle de oldu... Çekti gitti yanımdan, seni bana anlatan o ses. O giderken umutluydum oysa; görebilirdim belki seni. Bekledim yolunu aylarca. Ne seni getirdi bana, ne de kendisi geldi. Şimdi oturmuş, son kadehimi yudumluyorum; Görüşmek dileğiyle... Hoşçakal Söz: Serkan Çevik Müzik ve vokal yapay zeka ile oluşturulmuştur.