Uyan! - Rap Version

Sözler: Akif Sayar Geceler üstüme çöker, sokaklar dar, içim duman Hayaller cebimde ağır, yüküm kader, sırtım yaman Düştüm kalkmayı öğrendim, hayat kirli bir roman Bu şehir yutar adamı ya susarsın ya da yanarsın, uyan [Verse] (aha) (Bosphorus İstanbul) (ağır romaaaan) Çıktı eski evinden ve geçti belki yirmi dörtken Hayaller etten kemikten, şimdi hepsi sertleşen Yürürdü dar sokakta ve hep peşinde maganda Bu hayat ikilem değil, tek seçenek: ayakta kalma Cepte beş kuruş yok, “kanka var mı on kuruş?” Koştukları hep yokuş ve patron hep taraf tutuş Adını bilmezdim ama yüzünden belliydi Kaypak adamlar dost, sahte kadınlar sevgiliydi Beni tanı dedi kulağında tanıdık bir tını Bakla ıslatmaz adamlar şimdi ıslattı altını Uyandı yine bir sabah, geceler hâlâ taverna Alay konusu olan hali, aslında ağır bir drama (drama X3) [Nakarat] Geceler üstüme çöker, sokaklar dar, içim duman Hayaller cebimde ağır, yüküm kader, sırtım yaman Düştüm kalkmayı öğrendim, hayat kirli bir roman Bu şehir yutar adamı ya susarsın ya da yanarsın, uyan (yaaanarsııın uyaaan) (yanarsın uyan!) [Verse] Ve menü hep makarna, kazık sonra manevra Dallama ile dalaşmam, darbuka ile sallamam Gecenin sonunda hayallere ağlama Hedeflere adanma, beyinde hep aşınma Gecenin sonunda boğul hıçkırığa Ama sabah olunca, yine çık sokağa [Nakarat, Kapanış] Geceler üstüme çöker, sokaklar dar, içim duman Hayaller cebimde ağır, yüküm kader, sırtım yaman Düştüm kalkmayı öğrendim hayat kirli bir roman Bu şehir yutar adamı, ya susarsın ya da yanarsın, uyan Geceler üstüme çöker, sokaklar dar, içim duman Hayaller cebimde ağır, yüküm kader, sırtım yaman Düştüm kalkmayı öğrendim, hayat kirli bir roman Bu şehir yutar adamı ya susarsın ya da yanarsın, uyan (yaaanarsııın uyaaan) (yaaanarsııın uyaaan) (ooo, aha)