To gorzka diagnoza współczesnej samotności, ubranej w błękitne światło smartfonów. Podmiot liryczny opisuje stan, w którym technologia, zamiast łączyć ludzi, staje się „filtrem”, przez który życie wycieka, zostawiając jedynie cyfrowy osad.
Tekst to manifest samotności cyfrowej. Kończy się klamrą: „Zalogowany / Wyłączony w środku”. To diagnoza człowieka nowoczesnego, który ma dostęp do całego świata, ale stracił dostęp do samego siebie i drugiego człowieka.
