Gurbet Yolcusu

Valizleri hep kapı eşiğinde tuttuk... "Seneye döneriz" dedik, ömrü gurbette uyuttuk. Gurbeti kolay sananlar... Biz hayallerle yola çıktık, bir tabutta geri döndük. Dinle... Gencecik yaşında düştük yollara, elde bir valiz Yıllar su gibi aktı gitti, biz hâlâ birer misafiriz Fabrikalarda geçti ömür, nasır tuttu ellerimiz Bir kuruş biriktirelim derken, bitti gençliğimiz "Çocuklar büyüsün" dedik, "Para artsın döneriz" Her bayramda memleketin kokusunu özleriz Beyazladı saçlar gurbetin o soğuk ayazında Bir ömrü feda ettik "kesin dönüş" telaşında Zaman zalim, beklemez ki senin keyfini Gömersin gurbete en güzel, en genç halini Para dediğin ne ki? Ömrü geri verir mi? Bu hasret sızısı ölmeden biter mi? Gurbeti kolay mı sanıyorsun? Bak bana, yaşlandım Geri dönecek her günü, her gece ben saydım Bir ömür bekledik, "Gideceğiz" diye hayal kurarken Bir de baktım ki; daracık bir tabutta dönüyorum erkenden Gurbetin sokakları dar, memleketin hasreti zor Kalbimin içinde sönmeyen, devasa bir kor Biz dönmeyi düşlerken hayattayken her an Son yolculuk geldi çattı, bitti o büyük yalan İşin en acısı ne biliyor musun kardeşim? Burada "yabancı", orada "Almancı" dediler, kesildi sesim Kendi vatanımda bile sığıntı gibi kaldım Kendi insanımdan gelen o darbeyle yandım Neden dışlıyorsunuz bizi? Kanımız bir değil mi? Gözümüzdeki yaşın rengi, acısı aynı değil mi? Sadece Euro’yu, Mark’ı gördü o aç gözleriniz Bizim çektiğimiz çileyi hiç mi görmezsiniz? Bizi kabul etmediniz, hep bir menfaat peşinde Yalnız bıraktınız bizi gurbetin o kalleş işinde Dışlandık her yerde, olduk iki arada bir derede Ruhumuz paramparça, savrulduk her bir yere Ektiğimiz fidanlar büyüdü, biz kuruduk... Dönmek için yaşadık, beklerken yorulduk... Mezar taşıma yazın: "Hasretle bitti bu ömür" Gurbet dediğin, insanın kalbine çöken bir kömür... Gurbeti kolay mı sanıyorsun? Bak bana, yaşlandım Geri dönecek her günü, her gece ben saydım Bir ömür bekledik, "Gideceğiz" diye hayal kurarken Bir de baktım ki; daracık bir tabutta dönüyorum erkenden Gurbetin sokakları dar, memleketin hasreti zor Kalbimin içinde sönmeyen, devasa bir kor Biz dönmeyi düşlerken hayattayken her an Son yolculuk geldi çattı, bitti o büyük yalan Evet... Sonunda döndük memlekete... Ama ayaklarımızla değil, omuzlarda... Üzerime toprak atarken, o "yabancı" kelimesini de gömün... Çünkü artık... Toprakla birim... Gurbet bitti. Sessizlik...