SUSANLAR

Gece çöker sessizce bu dertli şehre Adın düşer dudaklarıma yine bile bile Bir hasret saklı içimde yıllardır derine Sensizlik vurur beni her gece yeniden Susanlar dile gelse, yar beni özlediğini bilse Şu yorgun kalbim bir kez daha nefes alsa seninle Çıkıp gelsen geceme, iki kadeh içsek yine Razıyım son nefese, yeter ki sarıl bedenime Kaç gece geçti böyle adını sayıklarken Bir sigara kül oldu seni düşünürken Sokaklar sessiz şimdi, sensiz bomboş evim İçimde sakladığım sensin bütün derdim Yürek razı olmuş artık en derin acılara Bir sen dokunsan yeter kapanır tüm yaralar İster türkü söyle bana ister kır kalbimi Sesini duyunca diner içimdeki yangınım Hayalin vurur bana yağmurlu gecelerde Bir gölge gibi dolaşırsın karanlık caddelerde Son kez sarılsan bana dünya dursa umrumda değil Sen varsın ya yanımda başka hiçbir şey değil Susanlar dile gelse, yar beni özlediğini bilse Şu yorgun kalbim bir kez daha nefes alsa seninle Çıkıp gelsen geceme, iki kadeh içsek yine Razıyım son nefese, yeter ki sarıl bedenime Belki de çok geç artık dönmezsin biliyorum Ama her gece adını dualara yazıyorum Bir insan nasıl sever bunu sende gördüm ben Şimdi sensiz kalan ömrü taşıyorum içimden Mum gibi eriyorum geceler uzadıkça Gözlerin gelir aklıma yıldızlara baktıkça Bir kez nefesin değse bu yorgun üzerime Razıyım sessizce sönmeye seninle… Susanlar konuşsaydı… Belki biz hâlâ biz olurduk.