Remember (Elf's puzzles)

Nie wiem który to raz… nie wiem już. Ten wymiar jest pamięcią. Istnieje tylko to, co utrzymasz w głowie. Myślałem, że to moja szansa. Że tutaj mogę zbudować coś, czego nie da się zniszczyć. Ulepić rzeczywistość z czystego wspomnienia i zabrać ją ze sobą. Próbowałem stworzyć jedno miejsce. Jeden pokój. Cztery ściany. Okno wychodzące na coś spokojnego. Patrzyłem - było. Odwracałem wzrok - znikało. Więc nie odwracałem wzroku. Godzinami. Dniami? Nie wiem. Czas nie działa tutaj jak powinien, jeśli w ogóle działa. Z czasem zaczęło się coś psuć. Zapominałem, jak wygląda ściana, na którą patrzę. Zapominałem kolor okna. Potem nie byłem już pewien, czy okno w ogóle istniało. A to, co trzymałem w pamięci, rozpadało się razem ze mną. Zacząłem zapisywać. Notatki. Szkice. Każdy szczegół, żeby moja głowa miała się czego trzymać. Wracałem do zapisków, litery były inne. Albo puste. Albo kartki nie było. Może nigdy jej nie było. Mówią, że jest tu kobieta, która pamięta wszystko. Każdą wersję, każdego korytarza, każdą chwilę, która kiedykolwiek zaistniała. Szukam jej. Może ją znalazłem. Może tylko zapamiętałem, że jej szukałem. Nie da się stąd nic zabrać. Można tylko istnieć - i tylko tak długo, jak długo pamięta się, że się istnieje. Wychodzę. Jeśli to czytacie - znaczy, że zostawiłem tę kartkę zanim zapomniałem, że ją… Nie ufajcie temu, co pamiętacie z tego miejsca. Szczególnie jeśli wydaje się prawdziwe. -- Send your answers to an adres email: [email protected] Hints: https://www.facebook.com/Elf.Andrzejek