"Sözün Terazisi"
Bir yolculuktur oyun,
kiminin neşeyle yürüdüğü,
kiminin adım adım unuttuğu kendini.
Söz vardır, yolda ışık olur;
Söz vardır, gölge düşürür omuzlara.
Kimi, diline güç sanır keskinliği,
Oysa en sağlam kılıç, kınında susandır.
Bazı sesler rüzgar gibi eser;
ne iz bırakır, ne anlam.
Bazı kelimelerse
yıllar geçse de susmaz kulakta.
Birlikte oynanan her an,
bir kalbin emeğidir.
Ve her kahkahanın ardında
belki de susmuş bir iç geçirme gizlidir.
Bilge kişi, her oyunu ciddiye almaz—
ama her gönlü incitmemeye dikkat eder.
Çünkü asıl ustalık,
karşıyı yenmekte değil,
yanındakini unutmamaktadır.
